زندگی سخاوتمند است و انسان تنگ چشم. گویی مغاکی میان زندگی و نوع بشر وجود دارد و برای عبور از این مغاک شهامت لمس کردن روح خود و دگرگون کردن سوی آن لازم است. آیا حسرت سزاست؟

                                                         جبران خلیل جبران